Greinasafn

2018
 »apríl

 »mars
 »febrúar
 »janúar
2017
 »desember
 »nóvember
 »október
 »september
 »ágúst
 »júlí
 »júní
 »maí
 »apríl
 »mars
 »febrúar
 »janúar
2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009

Articles in English

6.5.2015
My dear Erin Olivia.

Read more

3.3.2015
Mi querida Andrea.

Read more

29.5.2014
DE PROFUNDIS : THE VOICE OF ANDALUCIA

Read more

23.4.2013
Curriculum BS

Read more

2.10.2017

Ástarjátning

A THOUSAND TONGUES
Gjörning í Tjarnarbíói
Gjörandi: Nini Julia Bang
Leikstjóri: Samantha Shay
Dramaturg: Jaroslaw Fret
Ljósameistari: Nicole Pearce
Hljóđmeistari: Paul Evans
Tćknistjóri: Hafliđi Emil Barđason
Framleiđendur: Dagný Gísaldóttir og Hallfríđur Ţóra Tryggvadóttir

Gjörningurinn hófst um leiđ og dyrnar lukust upp og gestir gengu hljóđlega inn í dimman salinn.Viđ áttum í vćndum ferđ til tíu landa– sem stóđ ţó svo örstutt, rétt eins og ein kennslustund í lífsleikni – innan viđ klukkutíma.

Gjörandinn sneri baki í áhorfendur. Grannvaxin kona međ selló í fanginu. Djúpir seiđandi tónar voru eins konar fyrirbođi um ţađ sem í vćndum var. Sviđsmyndin ofureinföld. Örţunn, fislétt dula hékk yfir miđju sviđinu, lét lítiđ yfir sér, en átti eftir ađ gefa sýningunni bćđi líf og lit, ţegar leiđ á.

Sama má segja um lýsinguna, sem voru ţrír ljóskastarar, ţegar mest lét. Í upphafi situr konan međ sellóiđ í örmjóum ljósgeisla, sem fer um hana mildum höndum í byrjun, en gerist djarfari, ţegar á líđur sýninguna. Ţađ er engu líkara en ţarna sé á ferđ myndlistarmađur ađ dađra viđ fyrirsćtu sína. Fallegur gjörningur – allt í senn seđjandi og svalandi. Leikurinn međ ljósiđ gefur sýningunni meiri dýpt og vídd. Ljósgeislinn spinnur söguţráđinn.

Konan međ sellóiđ milli fóta sér er Nini Julía Bang. Hún hefur frá ţví hún var unglingur ferđast um heiminn og safnađ söngvum og sögnum ólíkra menningarheima. Ţessa söngva hefur hún fćrt í nýjan búning og flytur á sinn sérstćđa hátt. Viđ ferđumst međ henni ţvert á öll landamćri, allt frá Íran til Íslands, inn í leyndustu kima skóganna, međfram vötnum og yfir svarta sanda – ýmist í algleymi ástarinnar eđa sturlun sorgarinnar. Söngurinn öđlast dýpri merkingu, verđur eins konar spuni og umhverfist í innhverfa íhugun um mörkin milli lífs og dauđa. Og allt ţar á milli. Hamingjan er dýrmćt – en hverful.

Nini Júlía hefur stórkostlega rödd. Hún spannar margar áttundir og mikla breidd. Stundum vekur hún hroll, en oftast ţó sćlu. Hún stendur alein á sviđinu allan tímann, en tekst samt ađ halda fullkominni athygli. Ţađ er ekki bara mögnuđ röddin, heldur fallegar hreyfingar líkamans, sem minna á grafik, skorin í myrkriđ međ ljósiđ og duluna í bakgrunni. Og svo er ţađ vatniđ – ţriđja afliđ. Seinni hluti gjörningsins gerist í vatninu. Vatn er líknandi og nćrandi. Vatniđ hefur líka rödd. Ađ lokum stendur hún ţarna holdvot, varnalaus, leitandi og biđjandi.

Ţegar ég gekk út í nóttina ađ lokinni sýningu, var mér efst í huga ţessi ótrúlegi spuni mannsraddarinnar, dreginn međ léttri dulu í svartan bakgrunn međ örmjóum ljósgeislum. Ţađ var allt og sumt. Myndirnar birtust mér hver af annarri. Er líf eftir ţetta? Var ţetta myndlistarsýning eđa bara hugljúf sögustund? Allt í senn? Ég var enn međ hugann viđ Nini Bang og ljósiđ myrkrinu, ţegar ég sofnađi.

Bryndís Schram


Deila á Facebook

Skrifa ummćli

Nafn
Netfang
Skilabođ
Skráđu inn ţetta orđ
í ţennan reit