Greinasafn

2019
 »maí

 »apríl
 »mars
 »febrúar
 »janúar
2018
 »desember
 »nóvember
 »október
 »september
 »ágúst
 »júlí
 »júní
 »maí
 »apríl
 »mars
 »febrúar
 »janúar
2017
2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008

Articles in English

6.5.2015
My dear Erin Olivia.

Read more

3.3.2015
Mi querida Andrea.

Read more

29.5.2014
DE PROFUNDIS : THE VOICE OF ANDALUCIA

Read more

23.4.2013
Curriculum BS

Read more

25.10.2010

Dísa ljósálfur: Var hálfkvíđin - Leiksýning fyrir alla fjölskylduna

Dísa ljósálfur frumsýnd í Austurbć

Laust og bundiđ mál: Páll Baldvin Baldvinsson
Leikstjóri: Páll Baldvin Baldvinsson
Tónlist og útsetningar: Gunnar Ţórđarson
Dansar og hreyfingar: Helena Jónsdóttir
Búningar og gervi: María Ólafsdóttir
Lýsing: Agnar Hermannsson/Exton
Ljósmyndir: Guđmundur Ingólfsson/Ímynd
Myndlýsingar: Sólveig Pálsdótti


Dísa ljósálfur


Fyrirfram var ég satt ađ segja hálfkvíđin fyrir hönd Páls Baldvins, höfundar og leikstjóra Dísu ljósálfs. Hann hefur á undanförnum árum veriđ afkastamikill leiklistargagnrýnandi og hefur leyft sér ađ vera nokkuđ dómharđur á köflum. Ţađ hefđi ţví veriđ ankannalegt, ef endurkoma hans í hlutverki ţolandans hefđi mislukkast, og hann hefđi sjálfur orđiđ fyrir barđinu á leiklistargagnrýnendum. Eiginlega óbćrileg tilhugsun. En sem betur fer var kvíđi minn ástćđulaus. Ég gat strax andađ léttara. Frá ţví tjaldiđ var dregiđ frá, var augljóst, ađ höfundur og leikstjóri voru á réttri leiđ.

Dísa ljósálfur var eftirlćtisbókin mín, ţegar ég var sjö ára. Ég geymdi hana alltaf undir koddanum og dró hana fram, áđur en ég sofnađi á kvöldin – oftast hágrátandi međ hugann hjá Dísu. Örlög ţeirrar bókar urđu ţađ, ađ ég gaf hana bestu vinkonu minni, ţegar hún var lögđ inn á spítala í nokkra daga. Ekkert nema ţađ besta var nógu gott handa bestu vinkonunni.

Páll Baldvin hefur valiđ ţá leiđ ađ ţétta söguna, draga fram helstu persónur hennar og semja samtöl upp á nýtt. Bregđur jafnvel fyrir sig baldvinskum húmor – líklega svona til ađ minna okkur á ískaldan raunveruleikann. Frásögnin er einföld og látlaus og er sem betur fer laus viđ alla tilgerđ, hávađa eđa gassagang, eins og nú er mjög í tísku í uppfćrslum fyrir börn. Ţađ sýndi sig á ţessari sýningu, ađ börn geta einbeitt sér og hlustađ, án ţess ađ ţađ sé ćpt á ţau í sífellu.

Ţađ er mikiđ mannval í íslenskri leikarastétt og ekki geta allir komist ađ viđ atvinnuleikhúsin. Ţar er svo sem ekkert öryggi heldur, menn detta inn og út. Páll Baldvin hefur ţví úr nógu ađ mođa, og er valinn mađur í hverju rúmi. Hann ţekkir allt ţetta fólk og veit hvers ţađ er megnugt. Ofbýđur engum. Ţađ vekur athygli í leikskrá, ađ flestir ţeir sem fram koma í sýningu Páls Baldvins hafa fengiđ menntun sína í útlöndum, London, Berlín, Edinborg, Osló. Fólk sem kemur ađ utan á eflaust erfiđara međ ađ komast ađ, er ekki í réttri klíku og fćr ekki tćkifćri til ađ sanna sig. Páll Baldvin er ţví ađ vinna ţarft verk og vonandi hann láti ekki deigan síga viđ svo búiđ.

Álfrún Helga Örnólfsdóttir leikur sjálfa Dísu ljósálf. Álfrún ber svo sannarlega nafn međ rentu, sannkölluđ álfakona, međ fima fćtur og fallegar handahreyfingar. Hún er sakleysiđ uppmálađ og á sér einskis ills von í hörđum heimi. Dísa verđur viđskila viđ móđur sína í skóginum og lendir í klónum á skógarverđinum og konu hans. Ţau loka hana inni í dimmu búri og hugsa sér gott til glóđarinnar.

Í búrinu hittir hún hins vegar fluguna Fúsa, sem kennir henni sitt af hverju. Einhvern veginn fannst mér Steinn Ármann Magnússon ekki vera alveg sáttur viđ gervi býflugunnar. Steinn Ármann er frábćr grínisti, sem lćtur best ađ tjá sig međ líkamanum öllum. Ţađ var hálfpartinn eins og ţunglamalegt gerviđ vćri honum til trafala, ađ hann nćđi ekki í gegn – eđa hefđi kannski ekki vanist búningnum enn.

Hins vegar virtust músarungarnir og Skottlöng, mamma ţeirra, vera alveg í essinu sínu. Ţađ kom skemmtilega á óvart, hvađ dansar í sýningunni og hreyfingar allar eru lifandi, fumlausar og jafnvel frumlegar frá hendi höfundar, Helenu Jónsdóttur. Mýslurnar eru svo innilega ađlađandi og krúttlegar, ađ mađur gleymir ţví, hvernig ţessar elskur eiga ţađ til ađ hrćđa líftóruna úr okkur kvenfólkinu. María Ţórđardóttir er umhyggjusöm og glađleg músamamma. Elskar gríslingana hvern og einn, ţó svo ađ hún hafi ekki einu sinni tölu á ţeim (og hafi stöđugar áhyggjur af grindarbotninum í sjálfri sér). Seinna bregđur María sér í gervi dökkálfsins og er ekki síđri í hlutverki skrćkróma púka.

Ţegar moldvarpan er búin ađ binda Dísu ljósálf viđ eldavélina, halda áhorfendur, ađ nú sé fokiđ í flest skjól. Moldvarpan er ógnvekjandi, međ stóran kjaft og grimmilegt augnaráđ. Ţórir Sćmundsson er glćsilegur á sviđi, međ ţrumurödd og virđist til alls vís í framtíđinni.

En ţá kemur til sögunnar Jeremías prins og bjargar lífi Dísu. Allir anda léttar og hrífast af frosknum Jeremías, sem Kára Viđarssyni tekst ađ gera ađ algeru sjarmatrölli. Jeremías bćđi syngur og dansar af list, fyrir utan hvađ hann er góđur og ljúfur – batnandi froski er best ađ lifa. Hann sér ekki sólina fyrir Dísu ljósálfi.

Jeremías er sonur froskadrottningarinnar, sem Sólveig Arnarsdóttir leikur af miklum krafti Sólveig gerir sér aldeilis mat úr fremur litlu hlutverki, dregur upp skýra mynd af skapstórri dekurdrós, sem er bćđi frek og fyndin án ţess ađ ćtla sér ţađ. Samspil hennar og sonarins Jeremíasar er saga út af fyrir sig.

Ekki má gleyma ađ geta storksins, sem flýgur međ Dísu yfir ána heim á leiđ. Gervi Ţóris Sćmundssonar er frábćrt og sannfćrandi í einfaldleik sínum – eins og reyndar öll gervin í leikritinu. Ţađ er augljóst, ađ ţarna hafa komiđ fagmenn ađ verki. Froskabúningarnir – ađ ég tali nú ekki um gervi drottningarinnar – voru snilld. María Ólafsdóttir og ađstođarkonur hennar eiga svo sannarlega ţakkir skyldar fyrir ţeirra ţátt í ađ varđveita ćvintýraljóma sögunnar um Dísu ljósálf.

Nornin er auđvitađ ómissandi í öllum ćvintýrum og međ töfrasprota sínum slćr hún hugsanlegum framtíđaráformum frosksins á frest og stingur af međ Dísu. Jafnvel Jeremías hinum hugprúđa fallast hendur. Esther Talía Casey hefur fantagóđa söngrödd og fer vel međ texta. Flott í svörtum kjól međ kolsvart hár. Hún var hins vegar hálfhversdagsleg í hlutverki móđur Dísu, og mér finnst einhvern veginn ađ ungir áhorfendur hefđu viljađ sjá meiri dramatík í endurfundum mćđgnanna í lokin.

Sumum fannst kannski, eins og mér, ađ Dísa hefđi ekkert átt ađ snúa aftur í hversdaglega mannheima (eđa álfheima). Ţví ekki ađ vera um kyrrt hjá froskunum, verđa drottning í ríki sínu og sitja í hásćti viđ hliđ Jeremíasar? Happy ever after! Gott ef Dísa var ekki líka í vafa. Mér sýndist ţađ á svip hennar, um leiđ og hún hljóp á eftir mömmu.

Sviđiđ í Austurbć er mjög grunnt og erfitt ađ koma ţar fyrir leiktjöldum, svo ađ vel fari. Sólveig Pálsdóttir, sem annast myndlýsingarnar, leysir ţetta vandamál á snjallan hátt. Hún notar ljósmyndir (Guđmundur Ingólfsson/Ímynd), sem hún varpar fram í salinn, til ađ gefa í skyn, hvar viđ erum stödd hverju sinni. Ţessi ađferđ gengur alveg upp, ţví ađ börn hafa óţrjótandi ímydunarafl. Ljósameistarinn Agnar Hermannsson og Sólveig spinna ţetta mjög vel saman og eiga líka sinn ţátt í ćvintýrablć sýningarinnar.

Og ţá er bara eftir ađ geta ljúflingsins, Gunnars Ţórđarsonar, tónskálds, sem settist niđur og samdi fjölda laga viđ texta Páls Baldvins. Lög sem allir lćra á svipstundu og óma úr hugskotinu löngu eftir ađ tjaldiđ fellur. (Meira ađ segja til á geisladisk núna – og á nótum) Páll Baldvin var heppinn ađ fá Gunnar til liđs viđ sig, ţví ađ tónlist hans, sem hann flytur ásamt Hauki Gröndal, Kjartani Valdimarssyni og Ţóri Úlfarssyni gefur verkinu léttleika, fyllingu og styrk, sem er ómetanlegt.

Ég vildi óska ţess, ađ sem flest börn ćttu ţess kost ađ kynnast Dísu ljósálfi í Austurbć.

Bryndís Schram


Deila á Facebook

Skrifa ummćli

Nafn
Netfang
Skilabođ
Skráđu inn ţetta orđ
í ţennan reit