Greinasafn

2019
 »maí

 »apríl
 »mars
 »febrúar
 »janúar
2018
 »desember
 »nóvember
 »október
 »september
 »ágúst
 »júlí
 »júní
 »maí
 »apríl
 »mars
 »febrúar
 »janúar
2017
2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008

Articles in English

6.5.2015
My dear Erin Olivia.

Read more

3.3.2015
Mi querida Andrea.

Read more

29.5.2014
DE PROFUNDIS : THE VOICE OF ANDALUCIA

Read more

23.4.2013
Curriculum BS

Read more

14.9.2010

Skepna: Ómennskan í samskiptum fólks

Skepna sem frumsýnt var í Norđurpólnum á Seltjarnarnesi föstudaginn, 10. sept.

Höfundar: Daniel MacIvor og Daniel Brooks
Leikstjóri: Guđjón Ţorsteinn Pálmarsson
Leikari: Bjarmar Ţórđarson
Forritun: Arnar Ingvarsson
Margmiđlun: Haraldur Ari Karlsson
Hljóđmynd: Múkk
Ţýđandi: Bjartmar Ţórđarson
Lýsing: Hópurin


Skepna


Ţađ er fátt sem gleđur í okkar litla rotna samfélagi ţessi misserin. Enginn virđist kunna lengur muninn á réttu og röngu, góđu né illu, fögru né ljótu. Fólk vafrar um međ bundiđ fyrir bćđi augu, vill hvorki heyra né sjá.
Og á međan fer allt til helvítis.

En ţađ er kannski í svona óvissuástandi – ţegar allt leikur á reiđiskjálfi, sem eitthvađ nýtt og ferskt sprettur fram. Eins dauđi er annars brauđ. Yfirgefnar verksmiđjur breytast í fullkomin leikhús – ţađ er ađ segja ţau eru ekki fullkomin í ljótleik sínu, en ţau skapa fullkomna umgerđ um ţau skilabođ, sem ungu fólki liggja á hjarta og ţráir ađ kasta framan í ţjóđina núna – einmitt núna í kreppu hugar og handa. Leikhúsiđ er ađ verđa ć pólitískara, og í krafti ţess er hugsanlega hćgt ađ vekja ţjóđina úr dvala, fá hana til ađ hugsa, sjá sjálfa sig í spegli og bregđast viđ á einhvern hátt.

Skepna er einmitt svoleiđis leikrit. Ađ ţessu sinni erum ţvinguđ til ţess ađ kafa ofaní undirvitundina, horfast í augu viđ okkar eigin sjálf, skynja óhugnađinn og óţverrann, sem leynist í hverjum manni – hversu sakleysislegur sem hann virđist á yfirborđinu. Skepna er um ómennskuna í samskiptum fólks, sannkölluđ hrollvekja – miskunnarlaus, en samt svo ótrúlega fyndin og skemmtileg.

Fjórtán persónur koma fram í Skepnu, en leikandi er ađeins einn. Og ég verđ ađ viđurkenna, ađ ég var heltekin af sögu unga mannsins frá ţví hann opnađi munninn í upphafi – bara si svona á axlaböndunum, međ ekkert nema sinn eigin talanda, bjart bros, leifrandi augu og látbragđ í lagi. Rúmum klukkutíma seinna var ég búin ađ kynnast hópi fólks – fjórtan manns – sem enn standa mér fyrir hugskotssjónum lifandi og áţreifanlegar. Allar áttu sér líf um stund, voru ţarna međ holdi og blóđi, vöktu međ mér ýmist samúđ eđa andúđ. En bara einn leikari. Frábćrt.

Bjartmar Ţórđarson er enginn nýgrćđingur á sviđi og hefur leikiđ bćđi hér heima og erlendis. Hann stundađi sitt leiklistarnám í Bretlandi og hefur ţví margt nýtt og frábruđgiđ fram ađ fćra. Hefur agađan leikstíl, frábćra raddbeitingu, hljómmikla rödd, skýra framsögn og styrkan líkama. Allt ţetta nýtir hann til fulls í Skepnu.

En ţađ koma fleiri viđ sögu en bara Bjartmar á axlaböndunum. Lýsingin og tónlistin gefa sýningunni dýpt og mýkt og dramatík. Ţađ er ótrúlegt, hvađ eitt lítiđ ljós getur miklu breytt og hvađ tónlist getur örvađ ímyndunarafliđ.

Guđjón Ţorsteinn Pálmarsson, leikstjórinn og tónsmiđurinn, getur veriđ stoltur af ţessu fína framlagi til menningarlífs á krepputímum.

Bryndís Schram


Deila á Facebook

Skrifa ummćli

Nafn
Netfang
Skilabođ
Skráđu inn ţetta orđ
í ţennan reit