| Greinasafn |
2010 |
| Articles in English |
7.11.2009 ICELAND AND THE EUROPEAN UNION 8.8.2009 POLITICAL FIRST-AID? Iceland and EU 20.7.2009 ICELAND: FROM CRISIS TO RECOVERY 23.4.2009 In memoriam: DR. GÍSLI REYNISSON, COUNSUL GENERAL IN RIGA |
| All articles in English |
7.7.2009
UM SMJÖRKLÍPUKENNINGUNA OG SEÐLABANKASTJÓRANN
Drottningarviðtal Agnesar við Davíð í Sunnudagsmogga (5. júlí) gefur tilefni til að rifja upp söguna af ömmu Davíðs og kettinum hennar. Í Hvítbók Einars skálds Más er að þessu vikið (sjá bls. 104). Þannig var að kötturinn hennar ömmu vildi stundum ráðast á fugla og veiða mýs og gat verið grimmur og úrillur, en þá greip amma Davíðs til þess ráðs að klína smjöri á rófu hans. Síðan segir:
“Við þetta hvarf allur áhugi kattarins á fuglunum og músunum, en athygli hans beindist eingöngu að smjörklípunni á rófunni. Þessari sömu aðferð sagðist Davíð oft hafa beitt á andstæðinga sína í stjórnmálum. Þegar athygli þeirra beindist að einhverjum stórum málum, fleygði hann til þeirra öðrum málum, minni háttar málum, og lét þá þannig eltast við skottið á sér. Þessi aðferð hefur gengið undir nafninu “smjörklípuaðferðin” í íslenskum stjórnmálum...”Trúr smjörklípukenningunni hennar ömmu fer Davíð eins og köttur í kringum heitan graut utanum Icesave-málið og forðast eins og heitan eldinn að nálgast kjarna málsins. Hver er kjarni málsins? Hann er sá að vinir Davíðs í Landsbankanum, Björgólfur Guðmundsson og Kjartan Gunnarsson, framkvæmdastjóri Flokksins, ákváðu að bjarga Landsbankanum frá yfirvofandi þroti með því að stofna útibú bankans í Bretlandi og Hollandi og tæla þarlenda sparifjáreigendur til að treysta þeim fyrir peningunum sínum. Og að íslensk stjórnvöld, ríkisstjórn, seðlabanki og fjármálaeftirlit, létu þá komast upp með þetta.
Þetta er kjarni málsins, upphaf þess og endir. Ef þeir vinirnir hefðu stundað þessa fjáröflunarstarfsemi sína í nafni þarlendra banka (dótturfyrirtækja en ekki útibúa), sem þeir reyndar áttu fyrir, þá lægi enginn Icesave-reikningur nú fyrir Alþingi Íslendinga. Málið er ekki flóknara en þetta.Í upphafi skyldi endirinn skoða.
Evróputilskipunin sem leidd var í lög 1999, í forsætisráðherratíð Davíðs, kveður á um tvennt: Að útibú banka, hvar sem er á evrópska efnahagssvæðinu, starfi á ábyrgð heimalandsins. Það á við um bankaleyfi, eftirlit og lágmarkstryggingu á sparifjárinnistæðum. Þessi lágmarksinnistæðutrygging skal nema 20.887 evrum. Hins vegar gildir sú regla um dótturfyrirtæki, að þau eru rekin undir eftirliti og með sparifjártryggingu gistilandsins. Menn áttu því val. Vinir Davíðs vissu alveg hvað þeir voru að gera, þegar þeir völdu útibúsformið. Þeir gerðu það á ábyrgð Íslands. Það vissu líka íslensk stjórnvöld, sem leyfðu þeim það, árið 2006.
Sá galli er á heimatílbúinni (eftirá)lögskýringu nokkurra íslenskra lögfræðinga, nefnilega að sparifjártryggingin takmarkist við tóman tryggingarsjóð, að sá lögfræðingur fyrirfinnst ekki utan landssteinana, sem tekur mark á lögskýringunni. Samræmd trygging sparifjárinnistæðnanna á evrópska efnahagssvæðinu flokkast undir neytendavernd .Hún á að tryggja, að bíræfnir fjárglæframenn komist ekki upp með að féfletta hrekklausa sparifjáreigendur. Orðalagið “ensuring the compensation”, þ.e. “að tryggja greiðslur” lýsir tilganginum vel. Gætu sparifjáreigendur ekki treyst þessu, út af langsóttum lagakrókum, væri um trúnaðarbrest að ræða, sem hlyti að enda með bankaáhlaupi.
Kerfishrun
Nú kemur Davíð fram eftir dúk og disk og segir: Já, þetta getur átt við um fall einstakra banka, en ekki um kerfishrun. Máli sínu til stuðnings vitnar hann í það sem hann kallar OECD nefndarálit, undir formennsku Jean-Claude Trichet, núv. bankastjóra evrópska Seðlabankans, og heimtar að skýrslan verði nú birt til að sanna mál sitt. Þarna mun vera um að ræða nefndarálit á vegum franska seðlabankans frá árinu 2000, þegar Frakkar lögleiddu tilskipun ESB um samræmda lágmarkstryggingu innistæðueigenda, rétt eins og við Íslendingar. En þar segir að sjálfsögðu hvergi, að við kerfishrun falli sparifjártryggingin niður. Þvert á móti. Þar segir að við slíkar kringumstæður komi til kasta eftirlitsstofnana, seðlabanka og ríkisstjórna að ábyrgjast trygginguna.Einmitt þess vegna hafa tryggingasjóðirnir lántökuheimildir, umfram iðgjöldin. Öfugt við það sem Davíð gefur í skyn, tekur franska nefndarálitið af tvímæli um ábyrgð stjórnvalda á innistæðutryggingum, umfram inneignir tryggingarsjóða, þegar um kerfishrun er að ræða.Ég tek undir kröfu Davíðs um, að þessi niðurstaða úr ársskýrslu franska bankans árið 2000 verði birt, svo að þingmenn þurfi ekki að velkjast í vafa um ábyrgð sína gagnvart sparifjáreigendum á kerfishruni.
Sú ákvörðun bankastjóra Landsbankans, þeirra Halldórs Kristjánssonar og Sigurjóns Árnasonar og bankaráðsins, þ.e. þeirra Björgólfs Guðmundsonar og Kjartans Gunnarssonar, að opna nýtt útibú í Hollandi í lok maí 2008 og sú staðreynd, að íslensk stjórnvöld létu þessa menn komast upp með þetta, er sérstaklega vítaverð. Ástæðan er sú, að þá hafði forystumönnum bankans og fulltrúum seðlabanka og ráðuneyta borist í hendur sérstök skýrsla viðurkenndra sérfræðinga, þeirra Buiter og Sibert, þar sem kveðið er upp úr um, að það sé aðeins tímaspursmál, hvenær íslensku bankarnir hrynji, nema gripið verði til neyðarráðstafana þegar í stað. Það þýddi að flytja höfuðstöðvar bankanna þangað sem meginþungi starfseminnar var, eða a.m.k. að koma útibúunum í dótturfélagsform og þar með á ábyrgð og með sparifjártryggingu þarlendra stjórnvalda.Þetta vissu bankastjórarnir. Þetta vissu stjórnvöld. Samt gerði enginn neitt. Þetta er kjarni málsins. Þetta er upphaf ógæfunnar. Þarna er að leita ábyrgðarinnar á óförum okkar.
Í bók sinni um hrunið vekur Guðni Th. Jóhannesson athygli á því, að skv. lögum um fjármálafryrirtæki nr. 161/2002, 36. gr. hefði fjármálaeftirlitið íslenska getað bannað stofnun útibús á evrópska efnahagssvæðinu, “ef það hefur réttmæta ástæðu til að ætla að stjórnun og fjárhagsstaða hlutaðeigandi fjármálafyrirtækis sé ekki nægilega traust” (bls. 208). Ástæðan fyrir því að Landsbankinn opnaði útibú í Hollandi í maí 2008, fáeinum mánuðum fyrir hrun, var sú að fjárhagsstaða fyrirtækisins var ekki nægilega traust. Einmitt þess vegan bar íslenskum stjórnvöldum skylda til að stöðva þetta feigðarflan í tæka tíð. Það brást. Þess vegna sitja íslenskir skattgreiðendur nú uppi með reikninginn.
Pólitískt talsamband
Til er skýrsla eftir hollenska lagaprófessora – Adrienne deMoor-VanVogt og Edgar dePerron – til neðri deildar hollenska þingsins um Icesave-málið. Í þessari skýrslu er sýnt fram á, að hollensk yfirvöld lögðu hart að íslenskum stjórnvöldum að færa Icesave-reikningana inn í hollenska lögsögu og undir fullkomna bótaskyldu hollenskra yfirvalda, áður en verra hlytist af. Hollensk yfirvöld voru m.ö.o. fús til að taka ábyrgðina yfir á sig og þar með að forða áhættu af áhlaupi á banka, sem gæti hlotist af vantrausti á getu íslenskra stjórnvalda (seðlabanka og ríkisstjórnar) til að standa við margítrekaðar yfirlýsingar um ábyrgð þeirra á innistæðutryggingum íslenskra banka.Hverjir komu í veg fyrir þetta? Landsbanki Íslands með fulltingi íslenskra stjórnvalda. Sama máli gegnir um breska fjármálaeftirlitið. Það bauðst ítrekað til að taka ábyrgðina af íslenska Landsbankaævintýrinu yfir á sig. Landsbankinn neitaði, af því að forsprakkarnir vissu að þar með yrðu þeir settir undir hart eftirlit og gætu þ.a.l. ekki misnotað aðstöðuna í þágu eigenda Landsbankans og eignarhaldsfélaga þeirra. Hversu oft ætla þeir sem bera alla ábyrgð á óförum íslensku þjóðarinnar í þessu máli – þeir hinir sömu og gátu komið í veg ódæðið – að endurtaka ásakanir sínar um, að þetta sé allt Bretum og Hollendingum að kenna?
Er til of mikils mælst, í ljósi þessarar forsögu málsins, að Davíð Oddsson, fv. forsætisráðherra og seðlabankastjóri, fari senn hvað líður, nú þegar um hægist frá embættisönnum, að líta í eigin barm? Hver bar á því höfuðábyrgð, við einkavæðingu ríkisbankanna, að afhenda Björgólfsfeðgum Landsbankann á gjafvirði? Hvers vegna var nánasti samstarfsmaður Davíðs, Kjartan Gunnarsson,framkvæmdastjóri Sjálfstæðisflokksins, skilinn eftir við einkavæðinguna sem varaformaður bankaráðsins? Var það ekki til þess að tryggja, að forráðamenn bankans væru “í pólitísku talsambandi” við Flokkinn, úr því að Búnaðarbankinn hafði samkvæmt helmingaskiptareglunni verið framseldur í hendurnar á S-hópnum, mönnunum sem stukku frá borði, áður en SÍS var dysjað á öskuhaugum sögunnar?
Og ekki ætti talsambandið við flokkinn að hafa stirðnað við einkavæðinguna, þegar þess er gætt, að listinn yfir nánustu samstarfsmenn bankastjóra Landsbankans lítur út – eftir á að hyggja - eins og “hver er maðurinn?” yfir valdakerfi Flokksins úr Orator, Vöku og Stúdentaráði inn í bankana og ráðuneytin. Það ber allt að sama brunni. Það tók þetta þéttriðna venslanet sérhagsmunanna, undir verndarvæng Sjálfstæðisflokksins, bara sex ár frá einkavæðingu að kollvarpa efnahagslegu sjálfstæði Íslands og orðspori gagnvart umheiminum.
Geri aðrir betur.
Og svo þykjast þeir hvergi hafa nærri komið og gera hróp að hinum, sem tóku við þrotabúinu og eru að reyna að reisa Ísland við úr rústunum.
Ábyrgð Sjálfstæðisflokksins
U/ndir lok drottningarviðtalsins við Agnesi segir Davíð, að yfirlýsingar ákveðinna ráðherra um að við séum skuldbundin, hafi vitanlega stórskaðað málstað okkar. Þetta er sjálfsagt útsmogin smjörklípuaðferð til að vanda um við þá Geir H. Haarde, fv. forsætisráðherra og Árna Mathiesen fv. fjármálaráðherra, sem í tíð ríkisstjórnar Geirs og Ingibjargar Sólrúnar, skuldbundu Ísland að samningaleiðinni og höfnuðu um leið dómstólaleiðinni, sem Davíð gerist nú sérstakur talsmaður fyrir.Strax fáeinum dögum eftir hrun, eða nánar tiltekið þann 11. október, 2008, gerði Árni Mathiesen samkomulag við kollega sinn, hollenska fjármálaráðherrann, sem fól í sér allt í senn: Viðurkenningu á ábyrgð íslensku ríkisstjórnarinnar (les: skattgreiðenda) á lágmarkstryggingu innistæðueigenda og hollenskt lán á afarkjörum til þess að standa undir þeirri skuldbindingu (lán til 10 ára með 6.7% vöxtum og afborgunarlaust bara fyrstu 3 árin). Hollendingar féllu ekki frá þessu samkomulagi fyrr en á seinustu stundu samningaviðræðnanna í byrjun júní 2009.
Þann 14. nóv. samþykkti ríkisstjórn Geirs H. Haarde og Ingibjargar Sólrúnar umsamin viðmið (“agreed guidelines”) fyrir samingaviðræður milli ríkjanna. Þar segir meðal annars að “tilskipunin um innistæðutryggingar hafi verið felld inn í löggjöfina um evrópska efnahagssvæðið... og gildi því á Íslandi með sama hætti og hún gildir í aðildarríkjum Evrópusambandsins.” – Þar með var hin séríslenska lögskýring um að innistæðutryggingin gilti ekki á Íslandi, sem engir aðrir en höfundarnir sjálfir höfðu tekið mark á, endanlega gefin upp á bátinn.
Þann 5. desember 2008 samþykkti svo Alþingi þingsályktunartillögu um ábyrgð ríkissjóðs á innistæðitryggingum vegna innistæðna í útibúum íslenskra viðskiptabanka á evrópska efnahagssvæðinu. Þar segir: “Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að leiða til lykta samninga við viðeigandi stjórnvöld vegna innistæðna í útibúum íslenskra viðskiptabanka á evrópska efnahagssvæðinu á grundvelli þeirra sameiginlegu viðmiða, sem aðilar hafa komið sér saman um.” – Allir þingmenn Sjálfstæðisflokksins samþykktu þessa ályktun - nema Pétur Blöndal.
Þetta var í beinu framhaldi af neyðarlögunum, sem Alþingi samþykkti þann 6. október, 2008, þar sem ríkisstjórn Íslands tók af öll tvímæli um, að hún ábyrgðist allar innistæður í íslenskum bönkum og undanskildi ekki þar með lágmarksinnistæðutryggingu í útíbúum íslenskra banka í útlöndum.
Að líta í eigin barm
Ef það skyldi nú hvarfla að nokkrum manni á Alþingi Íslendinga, áður en hann eða hún greiðir atkvæði gegn ríkisábyrgð á Icesave-samingnum, að taka mark á yfirlýsingum Davíðs Oddssonar um að leggja beri málið fyrir íslenska dómstóla, þá væri ráð að taka saman lista yfir öll þau skjöl og yfirlýsingar, sem skuldbinda íslensk stjórnvöld til að standa við ábyrgð sína á innistæðutryggingunum. Sá maður er væntanlega vandfundinn, sem trúir því, eftir að hafa farið samviskusamelga yfir þann lista, að Íslendingar geti unnið slíkt mál fyrir dómi.Sjálfur gerði Davíð rétt í að hressa upp á minni sitt með því að rifja upp, hvað hann sagði í viðtali við íbresku sjónvarpsstöðina Channel 4 í mars 2008. Þar lofsöng hann íslensku bankana og kvaðst engar áhyggjur hafa af stöðu þeirra. Fréttamaðurinn varpaði fram þeirri spurningu, hvort Íslendingar hefðu bolmagn til að greiða innistæðurnar, ef illa færi: Þessu svaraði Davíð þannig, að íslensku bankarnir væru svo sterkir, að nær ómögulegt væri að þeir kæmust í slík vandræði. Því til viðbótar hefðu Íslendingar vel efni á að greiða út til sparifjáreigenda, þar sem aldrei yrði um alla þessa upphæð að ræða. “En þar sem íslenska ríkið er skuldlaust, gæti það hæglega kyngt allri þessari upphæð í heild sinni – ef það kýs að gera svo” (Ólafur Arnarson: Sofandi að feigðarósi, bls. 127) –
Ef það kýs að gera svo, sagði Davíð. En er einhver spurning um skylduna? Hafi eitthvað leikið á tveim tungum um það, þá tók Davíð Oddsson, seðlabankastjóri, af öll tvímæli um slíkt með yfirlýsingu til framkvæmdastjórnar IMF þann 15. nóvember, 2008, sem þeir undirrituðu sameiginlega, Davíð Oddsson og þáverandi fjármálaráðherra, Árni Mathiesen. Þar segir m.a.:
“Ísland hefur heitið því að virða skuldbindingar á grundvelli innstæðutryggingakerfisins gagnvart öllum innlánshöfum. Þetta byggist á þeim skilningi, að unnt verði að forfjármagna þessar kröfu fyrir tilstyrk viðkomandi erlendra ríkja og að jafnt Ísland sem þessi ríki séu staðráðin í að efna til viðræðna á næstu dögum með það að markmiði að ná samkomulagi um nánari skilmála vegn þessarar forfjármögnunar.”Þar með var dómstólaleiðinni hafnað í eitt skipti fyrir öll og Ísland skuldbundið að ganga til samninga. Er einhverju við þetta að bæta?
Jón Baldvin Hannibalsson
Ummæli við grein
7.7.2009 09:09:45Erlingur Þorsteinsson hagfr.
Þetta er afbragðsgrein Jón, get ekki verið þér meira sammála.
Kjartan Gunnarsson Stjórnarformaður Landsbanka Íslands, gerir Íslensku þjóðina ábyrga fyrir þjófnaði á sparifé Hollendinga og Breta.
Þessir aðilar eru svo vanir að komast upp með hvað sem er, enda hafa þeir ráðið Ríkissaksóknara pólitískt, og Ríkislögreglustjóri er sonur fv. ritstjóra Mbl.
Af sömu ástæðu var Olíusamráðinu ýtt út af borðinu, en Olíufélögin kostuðu kosningabaráttu Sjálfstæðisflokksins og Framsóknarflokksins 2003, þegar allar líkur voru til að svindl var viðhaft í kosningum það ár. Dreginn var lærdómur af kosningasvindli í forsetakosningum í USA.
Nú er farið að þrengjast um litlu hræddu smáfuglana, því er farið fram með áróðursgreinar, og árásir úr launsátri á t.d. Evu Joly, sem er ógnun við "óbreytt ástand".
Það er nauðsynlegt fyrir land og þjóð að gera upp þetta tímabil og koma þjóðinni upp á siðferðilega hærra stig. Það verður ekki gert á meðan Davíð og hans lið hafi minnstu áhrif.
Ef stjórnandi samfélags er siðblindur, þá leitar sú blinda niður eftir stjórnkerfinu. Ef ekki er tekið á því máli innan stjórnmála af festu hrynur álit á stjórnmálamönnum og Alþingi.
Það er nákvæmlega það sem hefur gerst: því miður.
Þá er að hefjast handa, þegar ljóst er hvert vandamál íslensku þjóðarinnar er.
7.7.2009 09:51:05
Bitvargur
Ljómandi góð grein þó svo að betra sé nú að beina gagnrýni beint að ábyrgð einstaklinga frekar en heilum "flokk".
Það sem við þarf að bæta eru slóðir á skýrslur sem vitnað er til, t.d. þeirra Adrienne deMoor-VanVogt og Edgar dePerron .
Með því að setja inn slóðirnar geta lesendur kynnt sér efnið jafnóðum án þess að þurfa að fara í krókótta leit með Google.
Það er vont að vísa í skjöl og samtöl sem enginn getur sannreynt eins og dæmin sanna :-)
Annars er þetta mjög gott eins og fyrr segir, sker vel í gegnum þvaðrið sem dynur á fólki þessa dagana.
7.7.2009 09:52:57
Bolli Valgarðsson
Þetta er besta stutta samantektin á Icesavemálinu sem ég hef séð til þessa. Og ætti að nægja þeim sem enn efast um skyldur okkar í þessu stórkostlega klúðri. Ég er þó fremur ósáttur við samninginn sem slíkan þrátt fyrir að lánið sé óverðtryggt og líkur séu á hækkandi vöxtum á næstu árum, en þau líkindi eru sögð rök fyrir því hvað vaxtaprósentan í samningnum sé "góð". Með kveðju, BV
7.7.2009 10:36:09
Þorkell
Mjög góð samantekt - kjarni málsins.
Annars er ég sannfærður um að núverandi upphlaup ýmissa manna, þ.á.m. DO snúist ekki um Icesave sem slíkt heldur miklu fremur leiðir til þess að draga úr möguleikum þess að sótt verði um ESB og að þjóðin fái að kjósa um það. Plan A er það að eina útleiðin sem er til staðar nú fyrir þá sem ekki vilja í ESB sé að hræra í Icesave pottinum í þeirri von að þingið rétti umheiminum fingurinn og þannig lognist ESB umsóknin útaf sjálfkrafa. Ef það skyldi ekki ganga upp er Plan B greinilega að sannfæra Íslendinga um vonsku og samsæri ESB gegn Íslendingum og draga þannig úr líkunum á að þjóðin samþykki inngöngu komi á annað borð til umsóknar. Þetta kemur raunar skýrt fram í viðtalinu við DO. Þar dregur hann upp þá mynd að öðrum þjóðum Evrópu þyki raunar fjarstæðukennt að ríki eigi að tryggja innistæður við bankahrun, þau hafi hinsvegar sameinast um að þröngva þeirri lausn upp á Íslendinga - annars vegar vegna Brussel - illskunnar (þ.e. mannvonska spilltra embættismann í Brussel) en hins vegar vegna þess að Íslendingar séu lítil og varnarlaus þjóð langt norður í hafi sem búi við óblíð náttúruöfl og einstaka genasamsetningu og liggi þess vegna vel við höggi.
7.7.2009 10:57:08
Hjörtur Hjartarson
Siðferðilega eru íslensk stjórnvöld með allt niðrum sig. Lagalega standa þau berrössuð. Ekki er þó einsýnt að réttlætanlegt sé eða siðlegt að leggja drápsklyfjar á íslenskan almenning.
Sú spurning er réttmæt hvort bruggararnir frá Pétursborg hafi stundað glæpastarfsemi í skjóli íslenskra stjórnvalda fremur en bankastarfsemi. Líka mætti spyrja hvort þeir hafi stundað glæpastarfsemi í skjóli glæpsamlegrar vanrækslu stjórnvalda. Engan þarf að undra þótt íslensk stjórnvöld vilji málið út úr heiminum í sjö ár, strax. Hrunið kemur eftir minn dag.
Leiðsögn íslenskra stjórnmálamanna er fullreynd í bili. Eina farsæla leiðin út úr vandanum er að þjóðn taki málið í sínar hendur. Það væru siðlaust að troða afleiðingum icesavehneykslisins ofan í kokið á þjóðinni. Glapræði.
http://www.smugan.is/pistlar/adsendar-greinar/nr/2123
7.7.2009 11:12:42
Þorgeir Þorsteinsson
Sæll Jón, Takk fyrir góða og þarfa grein. kveðjur ÞÞ
7.7.2009 11:15:00
Jóhann J. Ólafsson.
Sæll Jón. Frábær grein.
Spurning hvort álit Jean-Claude Trichet sé lagalega bindandi fyriur ríkisstjórn Íslands?
Hið ömurlega við þetta Icesave mál allt er hversu "grotesque" ónáttúrulega afkáralegt og brenglað það er. Við erum að skuldbinda okkur fyrir trilljón krónur vegna formgalla. Bretar og Hollendingar gengu á eftir okkur til að fá sjálfir að borga þessar skuldbindingar. Það er eins og við hefðum keypt happadrættismiða og gefið Br. og Holl., sem síðan vinna trilljón krónur á miðann, sem þó er ekki nema helmingurinn af því, sem þeir vildu borga.
Er hægt að afskræma mál okkar meira en þetta.
7.7.2009 11:26:44
Pétur Rasmussen
Frábært að sjá öll rök í málinu tekin fyrir stutt og skýrt. Að einu leyti er ég ekki alveg sammála: Það hefur aldrei verið fær leið að semja ekki um IceSave. Þar vísa ég til grundvallarreglu samningarréttarins: Það á að standa við gefin loforð.
Ef ég kaupi vöru og fæ lánað hjá kaupmanninum, er vel hugsanlegt að ég gæti sagt við hann að ég borgi ekki nema hann lögsæki mig og vinni málið. En þá get ég aldrei framar gert mér vonir um að versla við hann aftur, hvort sem hann fær peningana eða ekki. Við getum ekki verið án viðskipta við aðrar þjóðir en aðrar þjóðir geta vel verið án viðskipta við okkur.
7.7.2009 11:27:11
Hrafn Arnarson
Þetta er frábær grein . Kjarni málsins er dreginn saman á skýran hátt . Íslendingar þurfa ð semja frið út á við og inn á við . Við verðum að standa við skuldbindingar okkar erlendis . Við verðum að skapa frið innanlands . Þeir einstklingar sem komu íslenskri þjóð á brún gjaldþrots verða að axla ábyrgð . Þeir sem gerst hafa brotlegir við lög með dómum og sektum (eignarnám).Fjölmargir eiga að segja af sér störfum vegna vanhæfni og siðferðilegs breyskleika . Þjóðfélagssáttmálinn var rofinn með bankahruninu .
7.7.2009 12:24:23
Hafsteinn Ásgeirsson
Frábær grein á máli sem enginn ætti að vera í vanda með að skilja, eins og þín var von og vísa. Takk fyrir mig.
7.7.2009 12:50:22
Ómar Kristjánsson
Sýnir hve fáránlegur málflutningur hefur verið úr sumum áttum í málinu, að umrædd "leynileg skýrsla OECD" skuli nefnd til sögunnar í þeim tilgangi að styrkja "Tómur sjóður" kenninguna.
Alveg ævintýraleg vitleysa.
Maður fer að verða orðlaus. Bara: Haa ?
7.7.2009 12:56:00
Sigurgeir Jónsson
Ég efast um að þú birtir þetta hjá mér.Mér sýnist að þú hafir það eins og Stalín, þú birtir bara það sem já bræður þínir og dýrkendur skrifa.Í sem stystu máli þá tel ég þig og Sighvat Björgvinsson aðal sökudólgana í því hvernig komið er.Þú hefur oft gortað þig af EES samningnum og sagt að hann væri þitt verk.Nú sjá allir sem vilja sjá að hann er meingallaður og honum verður að breyta hið snarasta ef hann á að standa.Þú ert upphafið að þessum hamförum.Því miður var þér treyst.En ég er ekki í nokkrum vafa hvernig sagan mun dæma þig.Það verður þungur dómur.
7.7.2009 13:49:07
Bassi
Þetta er góð grein hjá þér Jón Baldvin. Ég furða mig mikið á því, hvers vegna ekki er spurt, "hvar eru allir þeir peningar sem sparifjáreigendur í Hollandi og Bretlandi auk annarra lögðu inn á þessa Icesave reikninga". Hvað varð um þessa peninga, því er ekki búið að rekja peningaslóðina og ná í peningana? Ef "við" skuldum alla þessa peninga, þá ætti allt kapp að vera lagt í að finna peningana, til að greiða þá til baka. Það er marg búið að segja, að hægt sé að rekja sig fram og til baka varðandi peningafærslur, þannig að það ætti ekki að vera erfitt að finna alla þessa peninga. Ef eigendur og stjórnendur bankans hafa látið eyða gögnum, til að fela peningaslóðina, þá á að setja þá í gæsluvarðhald STRAX og yfirheyra þá.
7.7.2009 15:34:54
Kristinn Ásgeirsson
Kæri Jón Baldvin,
Það er rétt með aðkomu Sigurjóns hins mikla við hlið HJ var endurnýjun í Landsbankanum mikil og ráðnir inn gæðingar úr stuttbuxnadeildinni...þeir eru ennþá við störf og viðhalda talsambandinu.....Þér hlýtur þó kæri Jón bæði sárna og furða máttleysi okkar gömlu félaga í Samfylkingunni, það stendur ekki steinn yfir steini yfir þeirra verkum. Málin hefðu verið leyst með öðrum hætti á fundum við Hverfisgötuna í húsum sannra jafnaðarmanna væri sá kjarni til staðar í dag. Um það efast ég ekki. Hafðu það sem best og kærar kveðjur til Bryndísar.
7.7.2009 18:12:15
Ágústa Sigrún Ágústsdóttir
Mjög góð grein. Hvítþvottatilburðir Davíðs virka ekki lengur á þjóðina. Vonandi hefur síðasti Davíðssálmurinn verirð birtur.
7.7.2009 22:47:12
ee
Svo, ef farið sé að líka huga að stjórnarháttum í sambandi við stuðning við Írakstríðið, þá flæðir stjórnmálaspilling Sjálfstæðisflokksins fram og mestu furðu vekur að þögn ríkir í sambandi við þetta, en það líklegt að smjörklípuaðgerðum hafi verið beitt þar líka. Hvers vegna hafa ekki verið gerðar rannsóknir á þessu glæpsamlega athæfi ábyrgðra stjórnmálaforystuaðila?
Er það íslenskum stjórnmálaleiðtogum leyfilegt að hlekkja íslenska þjóð í dráp á saklausu fólki og þar að auki að alþýða landsins borgi fyrir setu slíkra leiðtoga í ríkisstjórn?
Hvar er og hefur stjórnarskrá landsins verið haldið, í sérstakri bókahyllu merkt: fyrir vitleysinga.
8.7.2009 02:37:03
Sævar Ari Finnbogason
Ágæti Jón
Hér sópar þú saman því sem þarf til þess að mynda sér skoðun á því hvar ábyrgð liggur í þessu Icesave máli.
Þetta viðtal við Davíð finnst mér sérlega ógeðfelt og satt að segja er næstum óskiljanlegt hvernig Morgunblaðinu (sem einhverntíma vildi láta taka sig alvarlega) dettur í hug að vera að tefla fram þessu hvítþvottarrausi Davíðs á þessum tímapunkti.
Það vekur mér óstöðvandi flökurleika að fylgjast með Bjarna Ben, kúlulánadrottninguna og þeirra lið á þingi ausa aur í allar áttir eftir að hafa sjálfir kvittað uppá að ganga frá þessum málum. Allir nema P. Blöndal, mig grunar að hann þjáist af sömu einkennum og Davíð, með sitt fé án hirðis sem koma ætti í hendur sjálfstæðiselítunnar.
8.7.2009 02:57:59
Helgi Jóhann Hauksson
Þetta er svo vel grunduð og unnin grein að hún stendur sem mikilvægasta samantekt efnis og staðreynda þessara mála.
8.7.2009 03:25:41
Svanur Halldórsson
Kæri Jón Baldvin Hannibalsson,
Þakka þér innilega fyrir grein þína í MBL 7/7´09
Eftir alla þessa dálksentrimetra og málalengingiar í fjölmiðlum sl daga og vikur sýnir þú mér svart á hvítu hver staðan er!
á mæltu mannamáli.
8.7.2009 03:31:42
Svanur Halldórsson
Takk fyrir frábæra grein.
8.7.2009 13:06:54
Magnús Jónsson
Sæll vertu Jón Baldvin
Þessi frábæra greining þín á ICESAFE sýnir manni vel hvernig hinir ábyrðarlausu flokkar, þingmenn og fyrrverandi ráðherrar framsóknar og sjálfstæðis reyna að koma þessu máli í tortryggnisbúning í pólitískum tilgangi. Hin pólitíska ábyrgð þeirra á þessu máli öllu er svo mikil að mér finnst að skoða ætti hvort ekki sé kominn tími á að kalla saman Landsdóm yfir þeim í fyrsta skipti síðan hann var settur á 1905. Aldrei hefur viðlíka tilefni verið til staðar. Það er svo augljóst að við eigum engra annarra kost a völ en að samþykkja þennan samning. Í besta falli er hægt að vera með einhverja yfirlýsingu um hvenær við teljum að endurskoðunarákvæðið verði virkt, t.d. ef greiðslubyrðin á ári fer yfir 1% af þjóðarframleiðslu.
8.7.2009 13:23:12
Freyja Lárusdóttir
Málið er dautt og engu við þetta að bæta!!
Takk fyrir samantektina.
8.7.2009 20:09:09
Gerður Pálmadóttir
Frábær, skilmerkileg og þarfleg grein.
Við verðum að standa við skuldbindingar en það verður ekki gert með þessum samningi, við getum það hreinlega ekki. Með þá takmörkuðu framtíðarsýn sem þessi skuldbinding samhliða öllu öðru gefur okkur tapast bjartsýnin og krafturinn sem nauðsynlegur er til þess að komast yfir erfiða tíma. Það verður að sníða stakk eftir vexti, semja þannig að við getum borgað. Þessi samningur er einungis frestun á aftöku. Endurgreiðsla er ekki orð sem hægt er að nota því þetta ránsfé var aldrei móttekið af þeim sem verða að borga. Hollendingar eru business menn, þeim er enginn hagur í gjaldþrota skuldara, því ekki að reyna barter leiðina, gæti reynst það besta tækifæri sem okkur gefst í uppbyggingu atvinnumála á Íslandi. Samvinna með Bretum á sama hátt gæti verið vert skoðunar.
10.7.2009 16:05:37
Andrés Björgvin Böðvarsson
Þessi viðsnúningur (hringsnúningur) Sjálfstæðismanna í Icesavemálinu - sem "uppgötvuðu" allt í einu, eftir að þeir voru komnir í stjórnarandstöðu og þar áður rígbundið okkur á skuldaklafann, að þjóðin þyrfti að öllum líkindum ekki að gangast undir skuldbindingar vegna Iceslave - sýnir að forystumenn flokksins eru tilbúnir að svíkja þjóðina með því að setja viðskiptahagsmuni hennar í uppnám enda sjá þeir möguleika á að eyðileggja stjórnarsamstarfið og þá mögulega komast aftur til valda. Flokkshagsmuni ofar almannahagsmunum. Þann leik léku þeir líka í borginni í ársbyrjun 2008.
10.7.2009 16:27:38
Ólafur Tr. Þorsteinsson
Það er náttúrulega ýmsu við þetta að bæta. Þessi Michael Moore málatilbúnaður minnir óneitanlega á þætti þá sem Skjár 1 sýnir þessa dagana, Penn & Teller: Bullshit. Það sem hentar þínum málstað er blásið upp en gagnrök látin kyrr liggja.
Það að efna til viðræðna "með það að markmiði að ná samkomulagi um nánari skilmála" er hreint ekki það sama og að hafna dómstólaleiðinni. Ef þessar viðræður skila ekki viðunnandi niðurstöðu má slíta þeim og fara dómstólaleiðina. Að sjálfsögðu þarf að reyna fyrst að semja þar sem það er öllum ljóst að málaferli kosta vissulega stórfé sem hægt væri að spara sér með samningum.
Það er athyglisvert að þú hefur alla tíð talað manna hæst og farið mikinn og virðist telja að ef nógu hátt er talað jafngildi það rökum. Menn falla mjög gjarnan fyrir þessari taktík þinni. "Samkomulag" Árna við Hollendinga var ekki á nokkurn hátt bindandi. Hefði það verið það hefðu Hollendingar bara ekki tekið þátt í viðræðum við Svavar Gestsson.
Nýfundið álit Mischon de Reya skiptir þig vitanlega litlu eða þú, rétt eins og Össur, lætur eins og þú hafir ekki vitað af því. Það sannfærir mig lítið að þú reynir að tala andstæðinga þína niður með orðagjálfri.
Hið minnsta sem þarf að gera í þessu er að hafna þessum samningi og leita til eins margra lögfræðistofa og þurfa þykir til að fá úr þessu skorið. Með niðurstöður þeirra í farteskinu skal skoða framhaldið.Fullyrðingar þínar eru um hið gagnstæða hafa engi vigt í ljósi þess að sannfærandi rök hafa nú þegar verið færð fyrir því að það sem er umfram innistæðu Tryggingasjóðs innistæðueigenda eigi ekki að falla á íslenska ríkið.
Fullkomið metnaðarleysi og undirlægjuháttur Ríkisstjórnarinnar, og órúlegar tilraunir hennar til að bókstaflega finna rök fyrir því að við eigum að greiða að fullu til þess að við getum farið að skríða til Brussel hræða mig mjög. Þinn málflutningur bætir ekki um.
Skrifa ummæli
| Nýjustu skilaboð |
| Kjartan Emil Sigurðsson 22.1.2010 19:12:13 Guðbjartur Hannesson... Hjalti Þorvaldsson 15.1.2010 13:26:54 Hvaða refsingum er m... Vilhjálmur Karl Karlsson 12.1.2010 21:34:42 Sæll Jón, Ég er orð... Brynjar Jóhannsson 12.1.2010 11:55:41 Sæl Jón. Í þingsáli... Vigfús Magnússon 12.1.2010 11:19:36 Hjartanlega sammála ... |
