{"id":177,"date":"2014-11-24T00:00:00","date_gmt":"2014-11-24T00:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/staging.jbh.is\/bs\/index.php\/2014\/11\/24\/fra-olfusinu-til-andalusiu\/"},"modified":"2020-09-23T08:53:04","modified_gmt":"2020-09-23T08:53:04","slug":"fra-olfusinu-til-andalusiu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/jbh.is\/bs\/index.php\/2014\/11\/24\/fra-olfusinu-til-andalusiu\/","title":{"rendered":"Fr\u00e1 \u00d6lfusinu til Andal\u00fas\u00edu"},"content":{"rendered":"<p>Fjarl\u00e6g\u00f0in milli m\u00edn og heimamanna var t\u00f6luver\u00f0 \u2013 b\u00e6\u00f0i \u00ed l\u00edkamlegum og andlegum skilningi \u2013 alla vega til a\u00f0 byrja me\u00f0. Kannski var f\u00f3lk \u00e1 ver\u00f0i gagnvart okkur \u2013 vi\u00f0 vorum sk\u00f3lameistarahj\u00f3nin &#8211;  tilheyr\u00f0um hvorki st\u00e9tt sj\u00f3manna n\u00e9 uppflosnu\u00f0um b\u00e6ndum \u00far Dj\u00fapinu. Vorum a\u00f0komuf\u00f3lk og breytti engu, \u00fe\u00f3tt ma\u00f0urinn minn v\u00e6ri f\u00e6ddur \u00e1 \u00cdsafir\u00f0i og hef\u00f0i \u00e1tt \u00fear \u00f3gleymanlega \u00e6sku.<\/p>\n\n\n<!--more Lesa meira-->\n\n\n<p>\u00dea\u00f0 var ekki fyrr en m\u00f6rgum \u00e1rum seinna, sem \u00e9g heyr\u00f0i, a\u00f0 \u00fer\u00e1tt fyrir fjarl\u00e6g\u00f0ina hef\u00f0i veri\u00f0 miki\u00f0 tala\u00f0, og a\u00f0 vi\u00f0 hef\u00f0um s\u00edfellt veri\u00f0 \u2013 eins og sagt er \u2013 \u00e1 milli tannanna \u00e1 f\u00f3lki &#8211; a\u00f0 \u00e9g v\u00e6ri \u00f3ttaleg pjattr\u00f3fa,  ynni ekki handtak \u2013 \u00fea\u00f0 kalla\u00f0ist ekki vinna a\u00f0 vera kennari og eiga \u00f3meg\u00f0 \u2013  og  spranga\u00f0i um g\u00f6tur \u00ed sk\u00f3s\u00ed\u00f0um pilsum, da\u00f0randi vi\u00f0 mann og annan.<\/p>\n<p>\u00dea\u00f0 m\u00e1 segja, a\u00f0 Vesturgatan hafi veri\u00f0 miklu \u00feorpslegri en \u00cdsafj\u00f6r\u00f0ur. \u00dear bjuggum vi\u00f0 lengst af, og n\u00e1l\u00e6g\u00f0in  var mikil vi\u00f0 n\u00e1grannana. Vi\u00f0 deildum gle\u00f0i og \u00ferautum hvert me\u00f0 \u00f6\u00f0ru, vorum \u00f6ll on\u00ed hvers annars koppi. \u00cd h\u00fasinu okkar var s\u00f3l allan daginn \u2013 h\u00fan g\u00e6g\u00f0ist inn um eldh\u00fashluggann \u00ed morguns\u00e1ri\u00f0, dunda\u00f0i s\u00e9r \u00ed stofunni fram eftir degi og veifa\u00f0i svo a\u00f0 skilna\u00f0i vi\u00f0 svefnherbergisgluggann, \u00e1\u00f0ur en h\u00fan stakk s\u00e9r \u00ed hafi\u00f0  undir Sn\u00e6fellsj\u00f6kli.<\/p>\n<p>M\u00e9r finnst svol\u00edti\u00f0 merkilegt a\u00f0 hugsa til \u00feess n\u00fana, a\u00f0 h\u00fasi\u00f0 okkar vi\u00f0 Vesturg\u00f6tuna var aldrei l\u00e6st, hvorki dag n\u00e9 n\u00f3tt. Hva\u00f0 t\u00edmarnir eru breyttir. \u00dea\u00f0 st\u00f3\u00f0 \u00f6llum opi\u00f0, var \u00ed alfararlei\u00f0 og oft mj\u00f6g gestkv\u00e6mt. \u00dea\u00f0 kom \u00fe\u00f3 fyrir, a\u00f0 \u00f3bo\u00f0nir gestir settust upp, og \u00fe\u00e1 var stundum \u00far v\u00f6ndu a\u00f0 r\u00e1\u00f0a.  Einu sinni var ungur ma\u00f0ur, nokku\u00f0 vi\u00f0 sk\u00e1l, a\u00f0 sp\u00e6la s\u00e9r egg \u00ed eldh\u00faskytrunni, \u00feegar vi\u00f0 komum heim um mi\u00f0ja n\u00f3tt. Hann vildi \u00f3lmur, a\u00f0 vi\u00f0 fengjum okkur s\u00e6ti og nytum veitinganna me\u00f0 honum. Sem vi\u00f0 og ger\u00f0um, og var\u00f0 \u00far hi\u00f0 fj\u00f6rugasta samkv\u00e6mi. Aldrei hef \u00e9g s\u00e9\u00f0 \u00feennan mann, fyrr n\u00e9 s\u00ed\u00f0ar.<\/p>\n<p>H\u00e9r \u00e1 klettinum b\u00faa  menn mj\u00f6g \u00fer\u00f6ngt. \u00dea\u00f0 er engu l\u00edkara en \u00feeir hafi veri\u00f0 a\u00f0 leita s\u00e9r skj\u00f3ls hver hj\u00e1 \u00f6\u00f0rum , \u00feegar \u00feetta \u00feorp var byggt endur fyrir l\u00f6ngu.  \u00deeir \u00feurftu skj\u00f3l fyrir \u00f3vininum, sem ger\u00f0i ekki bo\u00f0 \u00e1 undan s\u00e9r, ruplandi og r\u00e6nandi.  \u00deeir \u00feurftu a\u00f0 spara s\u00e9r kostna\u00f0 vi\u00f0 bygginguna og hv\u00edtu m\u00e1lninguna \u00e1 veggi h\u00fassins. Og \u2013  \u00feeir \u00feurftu a\u00f0 eiga g\u00f3\u00f0a a\u00f0,  \u00feegar \u00f3g\u00e6fan kn\u00fa\u00f0i dyra, \u00f3v\u00e6nt og miskunnarlaus. F\u00e1t\u00e6kt f\u00f3lk \u00e1tti ekki margra kosta v\u00f6l fyrir daga velfer\u00f0arkerfisins.<\/p>\n<p>H\u00fasin standa \u00f6ll \u00ed einni \u00fev\u00f6gu, \u00fe\u00e9tt saman, einf\u00f6ld a\u00f0 ger\u00f0, ramml\u00e6st me\u00f0 grindur fyrir gluggum. Enginn kemst \u00f3bo\u00f0inn inn \u00ed \u00feessi h\u00fas. (Enda eru margir \u00feeirrar sko\u00f0unar, a\u00f0 peningar s\u00e9u betur geymdir undir koddanum en hj\u00e1  bankastj\u00f3ranum). Og engum er bo\u00f0i\u00f0 inn, nema hann hafi \u00e1unni\u00f0 s\u00e9r traust og tr\u00fana\u00f0. Heimili\u00f0 er gri\u00f0arsta\u00f0ur fj\u00f6lskyldunnar, mj\u00f6g  pers\u00f3nulegt.<\/p>\n<p>\u00cd landi \u00fear sem s\u00f3lin sk\u00edn flesta daga jafnt, er f\u00f3lk \u00e1 eil\u00edfum fl\u00f3tta undan \u00e1gengni s\u00f3larinnar. \u00dea\u00f0 spennir upp s\u00f3lsk\u00fdlin, dregur fyrir alla glugga og leitar skj\u00f3ls \u00ed myrkrinu innan dyra. \u00dea\u00f0 er ekki fyrr en halla tekur degi, a\u00f0 \u00fea\u00f0 f\u00e6rist fj\u00f6r \u00ed \u00feorpsg\u00f6turnar, og hl\u00e1trask\u00f6ll berast inn um opinn gluggann.  Kallarnir eru komnir \u00e1 stj\u00e1, me\u00f0 stafi s\u00e9r til stu\u00f0nings, kellingarnar spranga fram og til baka, bla\u00f0skellandi,  \u00ed r\u00f3s\u00f3ttum kj\u00f3lum. \u00deeim liggur svo h\u00e1tt r\u00f3mur, a\u00f0 or\u00f0in bergm\u00e1la fr\u00e1 einum vegg til annars. \u00deetta heitir a\u00f0 vera \u00e1 heilsub\u00f3targ\u00f6ngu. \u00de\u00e6r vita sem er, a\u00f0 hreyfingarleysi\u00f0 er upphaf alls ills.<\/p>\n<p>Konan me\u00f0 hundinn er svol\u00edti\u00f0 s\u00e9rst\u00f6k \u2013  h\u00fan heitir Marina. Marina \u00e1 ekki samlei\u00f0 me\u00f0 hinum konunum \u00ed g\u00f6tunni, \u00e9g hef teki\u00f0 eftir \u00fev\u00ed. Kannski l\u00edta \u00fe\u00e6r ni\u00f0ur \u00e1 hana \u2013 h\u00fan er s\u00edgauni og gengur aldrei \u00ed pilsi \u2013 e\u00f0a alla vega mj\u00f6g sjaldan.  H\u00fan tekur silfurgr\u00e1tt h\u00e1ri\u00f0 saman \u00ed eina fl\u00e9ttu, sem n\u00e6r henni ni\u00f0ur \u00ed mitti. \u00deegar vi\u00f0 hittumst h\u00e9r fyrir utan, fagnar h\u00fan m\u00e9r, eins og vi\u00f0 hef\u00f0um \u00feekkst alla \u00e6vi. H\u00fan tekur hl\u00fdlega utan um mig og brosir svo fallega. Einu sinni s\u00e1tum vi\u00f0 saman og h\u00fan sag\u00f0i m\u00e9r s\u00edna s\u00f6gu. \u00dea\u00f0 var h\u00e9r uppi \u00e1 \u00feakinu s\u00ed\u00f0la dags, og hundurinn l\u00e1 vi\u00f0 f\u00e6tur hennar allan t\u00edmann.<\/p>\n<p>Marina kann hvorki a\u00f0 lesa n\u00e9 skrifa. \u00dea\u00f0 er af \u00fev\u00ed a\u00f0 h\u00fan var barn \u00e1 t\u00edmum Francos, og \u00fe\u00e1 \u00e1ttu f\u00e1t\u00e6k b\u00f6rn ekki \u00feess kost a\u00f0 ganga \u00ed sk\u00f3la. \u00deau voru utangar\u00f0s \u2013 voru l\u00e1tin strita \u00ed sveita s\u00edns andlitis, fr\u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00feau g\u00e1tu sta\u00f0i\u00f0 \u00ed f\u00e6turna. Ung var h\u00fan gefin manni \u00far s\u00f6mu sveit, og \u00feau eignu\u00f0ust \u00e1tta b\u00f6rn. L\u00edfi\u00f0 snerist um a\u00f0 lifa af fr\u00e1 degi til dags, a\u00f0 b\u00ed\u00f0a vi\u00f0 hli\u00f0 landeigandans vi\u00f0 s\u00f3laruppr\u00e1s \u00ed von um sm\u00e1vinnu , \u00ed von um matarbita handa hungru\u00f0um b\u00f6rnum, sem bi\u00f0u heima \u00ed kotinu.  Marina minnir mig \u00e1 \u00f6mmu, sem sag\u00f0ist aldrei hafa velt \u00fev\u00ed fyrir s\u00e9r, hva\u00f0 or\u00f0i\u00f0 hamingja \u00fe\u00fdddi. A\u00f0 strita fyrir brau\u00f0inu var \u00fea\u00f0 eina, sem m\u00e1li skipti \u2013  a\u00f0 sj\u00e1 fyrir s\u00e9r og s\u00ednum \u2013 hvort sem \u00fea\u00f0 var \u00ed Andal\u00fas\u00edu e\u00f0a \u00ed \u00d6lfusinu.<\/p>\n<p>\u00dea\u00f0 er \u00feessi eil\u00edfa n\u00e6rvera, sem skiptir svo miklu m\u00e1li \u00ed \u00feorpsl\u00edfinu \u2013 h\u00fan gefur l\u00edfinu lit og brag\u00f0. \u00de\u00fa kemst ekki hj\u00e1 \u00fev\u00ed  a\u00f0 kynnast n\u00e1gr\u00f6nnunum, tala vi\u00f0 \u00fe\u00e1 e\u00f0a bara horfa \u00e1 \u00fe\u00e1 \u00far fjarska. Finna til me\u00f0 \u00feeim, \u00feegar illa gengur, samgle\u00f0jast,  \u00feegar l\u00edfi\u00f0 brosir vi\u00f0 \u00feeim.  \u00cd n\u00e6sta h\u00fasi  b\u00fdr Inma, unga konan hans Miguels. \u00deau eiga tvo str\u00e1ka, og s\u00e1 yngri er heyrnarlaus \u2013  bara sex \u00e1ra. Inma er vakin og sofin \u00ed hlutverki hinnar g\u00f3\u00f0u m\u00f3\u00f0ur.  H\u00fan er ekki lengur ung, hamingjus\u00f6m  og \u00e1hyggjulaus.  Nei, h\u00fan hefur s\u00edfelldar \u00e1hyggjur af drengnum og leggur n\u00f3tt vi\u00f0 dag. Tvisvar \u00ed viku ekur h\u00fan me\u00f0 hann til s\u00e9rfr\u00e6\u00f0ings \u00ed Granada. Svo fylgir h\u00fan honum \u00ed sk\u00f3lann \u00ed \u00feorpinu \u00e1 morgnana, s\u00e6kir hann og talar vi\u00f0 hann stanslaust. Og hann hefur teki\u00f0 svo miklum framf\u00f6rum. H\u00e6ttur a\u00f0 orga \u00ed angist og \u00f3\u00feoli, farinn a\u00f0 tj\u00e1 sig me\u00f0 einf\u00f6ldum or\u00f0um,  stilltur og pr\u00fa\u00f0ur \u2013  \u00e1n\u00e6g\u00f0ur me\u00f0 sig, jafnvel. Hann kyssir mig alltaf \u00e1 kinnina,  \u00feegar vi\u00f0 hittumst.<\/p>\n<p>\u00c9g g\u00e6ti haldi\u00f0 \u00e1fram a\u00f0 segja ykkur s\u00f6gur af n\u00e1gr\u00f6nnum m\u00ednum \u00fat \u00ed \u00fea\u00f0 \u00f3endanlega. \u00c9g kemst eiginlega ekki hj\u00e1 \u00fev\u00ed a\u00f0 vita allt um \u00fe\u00e1 \u2013 n\u00e1l\u00e6g\u00f0in er sl\u00edk. En allar s\u00f6gur ver\u00f0a a\u00f0 taka enda.  Og svo erum vi\u00f0 \u00e1 f\u00f6rum \u2013 heim \u00ed hl\u00fdjuna. Dagarnir ver\u00f0a \u00e6 styttri, og n\u00f3ttin er k\u00f6ld og r\u00f6k. Engin upphitun er \u00ed g\u00f6mlum h\u00fasum. \u00deorpsb\u00faarnir kunna r\u00e1\u00f0 vi\u00f0 \u00fev\u00ed. \u00deeir setja gl\u00f3andi kolamola \u00ed vaskafat undir matarbor\u00f0i\u00f0, og \u00feannig halda \u00feeir \u00e1 s\u00e9r hita \u00feessa k\u00f6ldustu m\u00e1nu\u00f0i \u00e1rsins.                                                                                      \u00c9g \u00e1 eftir a\u00f0 kve\u00f0ja alla n\u00e1grannana. \u00c9g veit \u00feeir kyssa okkur \u00e1 vangann og segjast hlakka til a\u00f0 sj\u00e1 okkur aftur me\u00f0 vorinu. Og \u00e9g held meira a\u00f0 segja, a\u00f0 \u00feeir meini \u00fea\u00f0 \u2013 e\u00f0a \u00feannig.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Hva\u00f0 \u00fea\u00f0 er annars skr\u00edti\u00f0 a\u00f0 b\u00faa \u00ed svona litlu \u00feorpi \u2013 \u00fea\u00f0 er a\u00f0 segja, a\u00f0 vera \u00ed svona mikilli n\u00e1l\u00e6g\u00f0 vi\u00f0 \u00edb\u00faana. N\u00e6stum eins og a\u00f0 b\u00faa \u00ed blokk. A\u00f0 v\u00edsu hef \u00e9g aldrei b\u00fai\u00f0 \u00ed blokk, en \u00e9g bj\u00f3 \u00e1 \u00cdsafir\u00f0i \u00ed nokkur \u00e1r. \u00dea\u00f0 er l\u00edka \u00feorp, en samt enginn \u00feorpsbl\u00e6r eins og h\u00e9r. Bygg\u00f0in brei\u00f0ir \u00far s\u00e9r \u00fevert yfir Eyrina og \u00fea\u00f0 er langt \u00e1 milli h\u00fasa. \u00c1 vetrard\u00f6gum gr\u00fafir dimm \u00feoka yfir b\u00e6num, og ma\u00f0ur er aleinn \u00ed heiminum.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,5],"tags":[],"class_list":["post-177","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized","category-greinar_og_vidtol"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jbh.is\/bs\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/177","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jbh.is\/bs\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/jbh.is\/bs\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jbh.is\/bs\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jbh.is\/bs\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=177"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/jbh.is\/bs\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/177\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":535,"href":"https:\/\/jbh.is\/bs\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/177\/revisions\/535"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jbh.is\/bs\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=177"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/jbh.is\/bs\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=177"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/jbh.is\/bs\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=177"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}